" اگنس گفته بود نخست وزير هم مي آيد; گفته بود وقتي با سيني ليوان ها وارد شده ، در صحيتهايشان در ناهار خوري آن را شنيده است. مگر اهميتي داشت، يك نخست وزير كمتر يا بيشتر چه اهميتي داشت؟ براي خانم واكر در ميان بشقاب ها، تابه ها، قابلمه ها، ظرف هاي جوجه ي سرخ كرده، بستني خوري ها، سبدهاي كوچك پر از خرده نان، ظرف هاي سوپ و بشقاب هاي پودينگ كه هر چه مي شستي تمامي نداشت و روي ميز آشپزخانه و صندلي ها را پوشانده بود، در اين ساعت شب چه اهميتي داشت. تنها احساسي كه خانم واكر داشت اين بود كه يك نخست وزير كمتر يا بيشتر تفاوتي ندارد. "
خانم دالاوي/ويرجينيا وولف/خجسته كيهان/انتشارات نگاه 1386/ص 207